در سالگرد انقلاب ۱۳۵۷، ما در ”شبکه ندای زاگرس” بر این باوریم که بازخوانی آن رخداد تاریخی، نه یک مناسبت تقویمی، بلکه ضرورتی سیاسی و اجتماعی برای فهم امروز و ترسیم فرداست.
انقلاب ۵۷ خیزشی بود علیه استبداد، تبعیض، تمرکزگرایی و انکار هویت ملتها. مردمی از ملیتها، مذاهب و گرایشهای فکری گوناگون، با آرمان آزادی، عدالت و کرامت انسانی به میدان آمدند تا به نظامی پایان دهند که مشارکت سیاسی را سرکوب و صدای متفاوت را خاموش میکرد.
اما آن انقلاب، که میتوانست آغازگر نظمی دموکراتیک و مبتنی بر حاکمیت مردم باشد، در روندی شتابزده و سازمانیافته، به انحصار یک قرائت ایدئولوژیک از قدرت درآمد. مصادره اراده جمعی ملتها و استقرار ساختاری مبتنی بر ولایت فقیه، نه تنها آرمان آزادی را محقق نکرد، بلکه شکل تازهای از تمرکز و سرکوب را بر ایران حاکم ساخت.
ملتهای ساکن زاگرس (کوردستان) و دیگر مناطق ایران، که با امید به برابری و حق تعیین سرنوشت در انقلاب نقش داشتند، بار دیگر با حاشیهرانی، امنیتیسازی و سرکوب مطالبات مدنی خود روبهرو شدند.
هیئت مدیره ”شبکه ندای زاگرس” تاکید میکند که تجربه ۵۷ نشان داد سرنگونی یک نظام اقتدارگرا بدون تضمین سازوکارهای دموکراتیک، تفکیک قوا، آزادی احزاب و رسانهها و بهرسمیتشناختن حقوق برابر ملتها، میتواند به بازتولید استبداد در شکلی دیگر بینجامد.
آزادی، نه در شعار، بلکه در ساختارهای حقوقی و نهادهای مستقل معنا مییابد.
امروز، پس از دههها آزمون و خطا، جامعه ایران بیش از هر زمان دیگر نیازمند گفتوگویی ملی و فراگیر درباره آیندهای مبتنی بر دموکراسی، سکولاریسم، عدالت اجتماعی و حق تعیین سرنوشت ملتهاست.
ما باور داریم که هیچ نیرویی حق ندارد اراده جمعی را به نام دین، ایدئولوژی یا تاریخ مصادره کند. آینده ایران تنها از مسیر مشارکت آزاد و برابر همه شهروندان و ملتهای آن ساخته خواهد شد.
در این سالگرد، یاد تمامی جانباختگان راه آزادی را گرامی میداریم و بر تعهد خود به مبارزه مدنی، آگاهیبخشی و تقویت همبستگی میان ملتهای ساکن زاگرس و سراسر ایران تاکید میکنیم. تجربه ۱۳۵۷ باید چراغ راه فردا باشد؛ فردایی که در آن آزادی، عدالت و کرامت انسانی نه وعده، بلکه واقعیت زندگی مردم باشد.
شبکه ندای زاگرس
بهمن ۱۴۰۴
