🔴 ترامپ، آمریکا و قرن بیستویکم
✍️ کاوه آهنگری
در روزهای گذشته، ولادیمیر پوتین نیز اظهار کرده بود که بهزودی با اوکراین به آتشبس خواهند رسید؛ وعدهای که اکنون تا حدی عملی شده و حتی تبادل شماری از اسرا میان دو کشور نیز انجام گرفته است. روسیه با پذیرش آتشبس در اوکراین، عملاً از زمین بازی ایران فاصله گرفته است. ترامپ نیز هیچگاه پنهان نکرده بود که مخالف ادامه این جنگ است و معتقد بود جنگ روسیه و اوکراین باید هرچه سریعتر پایان یابد. با این اوصاف، او اکنون با آسودگی بیشتری به سوی فاز نهایی پروژه خود در قبال ایران گام برخواهد داشت.
سناریوی توافق میان ترامپ و پادشاهی بریتانیا اکنون در لندن بهوضوح قابل مشاهده است. بریتانیا با پیروزی قاطع حزب ریفورم، عملاً وارد مرحلهای تازه شده است. این کشور ناچار خواهد بود پس از نهایی شدن صلح اوکراین بهدست ترامپ، تمام ظرفیتهای نظامی و دیپلماتیک خود را برای بازسازی «رابطه ویژه» با آمریکا به کار گیرد. روابط تاریخی لندن و واشنگتن، بهعنوان دو متحد سنتی، همواره مسئولیتها و نقشهای مشخصی را بر دوش بریتانیا گذاشته است. لندن اکنون بهعنوان شریک اصلی آمریکا در تحولات و عملیاتهای آتی ایفای نقش خواهد کرد.
از یک سو، بریتانیا بهعنوان یک قدرت نظامی هماهنگ در کنار آمریکا ایستاده است؛ و از سوی دیگر، همپیمانی امارات و اسرائیل، جبهه جنوبی ایران را عملاً در وضعیت انسداد کامل قرار دادهاند.
ترامپ خواهد کوشید به شی جینپینگ ثابت کند که «کارت ایران» دیگر سوخته است. پیام او به چین روشن خواهد بود:
«یا در نظم جدید و سودآور ما شریک شوید، یا با سقوط قریبالوقوع متحد دردسرسازتان در تهران، هزینههای اقتصادی سنگینی بپردازید.»
این یک محاصره کامل است؛ پیش از آنکه حتی یک گلوله به سمت تهران شلیک شود، بسیاری از تکیهگاههای بینالمللی جمهوری اسلامی فرو ریختهاند. آمریکا اکنون در قدرتمندترین موقعیت ممکن راهی پکن میشود؛ با بستهای سیاسی ـ اقتصادی در دست و با هدف پایان دادن به نقش جمهوری اسلامی در معادلات خاورمیانه.
پروژه خاورمیانه جدید و کوردستان
در میان احزاب کوردستانی، تنها «پارت دمکرات کوردستان ـ عراق» به رهبری بارزانی است که بهنظر میرسد درک دقیقتر و بهموقعتری از ژئوپولیتیک منطقه و آینده سیاسی کوردستان داشته است. دیگر احزاب کوردستان هنوز چنین ظرفیت و آمادگیای از خود نشان ندادهاند.
در حالی که ایالات متحده آمریکا ـ بهعنوان نماد لیبرالسرمایهداری جهانی ـ همراه با اسرائیل ـ با رویکرد ملیگرایی صهیونیستیِ امنیتمحور و اقتصاد سرمایهداری نئولیبرال ـ مشغول هدف قرار دادن صدها موضع امنیتی و نظامی جمهوری اسلامی بودند، برخی احزاب کوردستان ایران همچنان در حال دیدار و رایزنی با جریانهای سوسیالیستی اروپا بودند.
این کنشهای سیاسی، پیامی روشن به ترامپ و نتانیاهو مخابره میکند؛ پیامی که احتمالاً برای احزاب کوردستان ایران بدون هزینه نخواهد بود. روزهای پیش رو، این احزاب را با یک پرسش اساسی روبهرو خواهد کرد:
انتخاب استراتژیک شما چیست
