(بخش اول )
خیانتهای سازمان ملل، سیا و اتحادیه اروپا علیه مردم ایران در دوران جمهوری اسلامی
در بیش از چهار دهه حکومت جمهوری اسلامی، مردم ایران بارهاوبارها شاهد سرکوب، سانسور، شکنجه، کشتار، تبعیض و فقر تحمیلی بودهاند. اما در کنار این رژیم سرکوبگر، نقش نهادهای جهانی چون سازمان ملل، سازمان سیا (CIA) و اتحادیه اروپا نیز در تشدید بحرانها، بیعملی در برابر ظلم یا حتی تقویت غیرمستقیم نظام، کمتر مورد توجه جدی قرار گرفته است. در این نوشتار به بررسی اقدامات این سه بازیگر جهانی میپردازیم که میتوان آنها را در ردیف خائنان غیرمستقیم به مردم ایران قلمداد کرد.
۱. سازمان ملل متحد؛ ناظر بیخاصیت
۱.۱ بیعملی و سکوت در برابر سرکوبهای داخلی
سازمان ملل بارها از وضعیت حقوق بشر در ایران ابراز نگرانی کرده اما در عمل، هیچ مکانیسم مؤثری برای بازخواست رژیم جمهوری اسلامی فعال نکرده است. گزارشگر ویژه حقوق بشر در ایران تنها میتواند گزارش دهد، بدون قدرت اجرایی یا الزامآور. نمونه بارز آن، کشتار آبان ۱۳۹۸ بود که بیش از هزاران نفر کشته شدند اما هیچ اقدام عملی بینالمللی از سوی سازمان ملل در پی نداشت. البتە سازمان ملل در قبال تیرباران افسران عالی رتبه ایران در اول انقلاب و اعدامهای دستە جمعی دهە ٦۰، و دادگاهی های مسخره و ضدبشری جانی مشهور صادق خلخالی (بە دستور خمینی دجال)، جنایتهای سپاە پاسداران در بیشتر شهرها و روستاهای غرب کشور کە عمدتا کوردستان و مناطق کورد نشین بودند نیز سکوت اختیار کرد.
۱.۲ عضویت جمهوری اسلامی در نهادهای حقوق بشری!!!!!!!
در کمال تعجب، جمهوری اسلامی در نهادهایی نظیر کمیسیون مقام زن سازمان ملل عضویت یافت (۲۰۲۱)، در حالی که در داخل کشور، حجاب اجباری، زندانیکردن فعالان حقوق زنان و قتل مهسا امینی نمایانگر ظلم ساختاری علیه زنان است.
۱.۳ نادیدهگرفتن اقلیتهای تحت ستم
سازمان ملل با وجود گزارشهایی درباره وضعیت اسفبار اقلیتهایی چون کوردها، بلوچها، بهائیان و عربهای اهواز، تنها به صدور گزارشهایی نمادین بسنده کرده و حتی در مواقع حساس همچون سرکوب در زاهدان (مهر ۱۴۰۱)، هیچ اقدام مؤثری انجام نداد.
از موارد جالب اینکه ملت کورد بعنوان یکی از غنی ترین ملل کهن جهان با داشتن بیش از ٥۰ ملیون نفر جمعیت با غنای بی نظیر زبانی، فرهنگی، هنری، موسیقیایی و لباس حتی هنوز دارای دولت نیست و دقیقا مدعیان حقوق بشر این تمدن کهن را تجزیه کرده و تحت سیطره و کنترل همه جانبه چهار کشور نوظهور و بشدت فاشیست و ضد کورد ایران، ترکیه، عراق و سوریه قرار دادند.
۲. سازمان سیا؛ طراح بیثباتی و بازیهای ژئوپلیتیک
۲.۱ ریشه خیانت: کودتای ۲۸ مرداد
سازمان سیا با همکاری MI6، در سال ۱۳۳۲ (۱۹۵۳) دولت ملی دکتر مصدق را سرنگون و شاه را تقویت کرد. این کودتا، مسیر دموکراسی در ایران را منحرف و منجر به انباشتهشدن خشم مردمی شد که در نهایت در سال ۱۳۵۷ به رویکارآمدن رژیم اسلامی انجامید.
۲.۲ بهرهبرداری از اپوزیسیون
سیا در طول دهههای اخیر، صرفاً از گروههایی حمایت کرده که در راستای منافع ژئوپلیتیکی ایالات متحده عمل کنند، نه برای آزادی واقعی مردم ایران. مثال روشن آن، استفاده ابزاری از سازمان مجاهدین خلق، علیرغم سابقه خشونت، همکاری با صدام حسین و نداشتن مشروعیت داخلی.
یکی از بیشرمانه ترین حرکات سازمان سیا پروژە ای بود کە قرار بود با رضا پهلوی انجام شود کە بدلیل بی کفایتی و رازنگهدار نبودن رضا پهلوی در ابتدا کار شکست خورد.
۲.۳ عدم حمایت از مردم در بزنگاههای سیاسی
در مقاطع حساسی چون جنبش سبز (۱۳۸۸)، اعتراضات دی ۱۳۹۶، آبان ۹۸ و مهسا امینی، ایالات متحده و سیا هیچ اقدام ملموس یا حمایت مؤثری از مردم معترض انجام ندادند. تحلیلگران معتقدند که حفظ «رژیم قابل پیشبینی» برای آمریکا از «ایران آزاد و دموکراتیک» مفیدتر بوده است. در تحلیل های مختلف تحلیلگران سیاسی عمدتا تغییر رژیم بعنوان آخرین گزینە غرب و اروپا مطرح شدە کە عملا هم این مساله قابل لمس و مشاهدە بوده است.
۳. اتحادیه اروپا؛ شریک خاموش سرکوب
۳.۱ تجارت با رژیم؛ دروغی به نام برجام
در سالهای ۲۰۱۵ تا ۲۰۱۸، با امضای برجام، کشورهای اروپایی وارد شراکت اقتصادی گسترده با جمهوری اسلامی شدند، بدون آنکه پیششرطهای حقوق بشری را لحاظ کنند. این درآمدها صرف سرکوب داخلی و حمایت از گروههای نیابتی در منطقه شد، نه رفاه مردم.
۳.۲ پناه دادن به مهرههای فاسد، آقازادە و …. در اروپا و امریکا و کانادا ولی اذیت و آزار مبارزین و فعالان سیاسی پناهنده
کشورهای اروپایی پناهگاه دهها تن از آقازادهها، مدیران فاسد و مسئولین حکومتی شدهاند. از فرزندان مقامات سپاه تا مدیران ارشد اقتصادی جمهوری اسلامی، در امریکا، فرانسه، آلمان، انگلیس و …. زندگی مرفهی دارند، همچنین ارائە خدمات پزشکی ودرمانی درجه یک به بسیاری از مهرە های اصلی رژیم بە دور از خبر رسانی کە برخی از این موارد توسط فعالین سیاسی افشا شد.
اینها در حالیاست که فعالان سیاسی و روزنامهنگاران مستقل برای پناهندگی با سختگیری مواجهاند و حتی برخی از مبارزین بە بهانە نداشتن مستندات دیپورت شدە یا در خطر دیپورت قرارگرفتە اند. این هم خبر روزنامه گاردین در سال ۲۰۲۳:
روزنامه گاردین: فعالان سیاسی ایرانی در سراسر اروپا هدف تهدید و ارعاب هستند.
تحصن ایرانیان معترض در لندن، مارس ۲۰۲۳ – به نوشته گاردین فعالان سیاسی ایرانی در اروپا با تهدید و ارعاب عوامل حکومتی ایران مواجه هستند
۳۱ شهریور ۱۴۰۲ – ۲۲ سپتامبر ۲۰۲۳
از سویی آنها که موفق به اخذ شهروندی شده اند بخاطر قوانین به اصطلاح حقوق بشری کشورهای مترقی از بسیاری از فعالیتها منع شده و جالبتر آنکه در شرایط بحرانی داخل ایران برای جلوگیری از حضور حداکثری در کنترل قیامها و حرکتهای مردمی با چالشهای غالبا مالی مواجه شده اند تا نتوانند تمرکز کافی برای نقش آفرینی در روند مبارزات مردمی و ساماندهی و هماهنگی های لازم داشته باشند. بنده شخصا این حرکت مذبوحانه اروپا را از افراد مختلف که هیچ ارتباطی هم با یکدیگر ندارند شنیده ام.
۳.۳ تحریمهای ناکارآمد و ضد مردمی
تحریمهای اتحادیه اروپا اغلب محدود به چند مقام رسمی و نهادهای اقتصادی است که تأثیر واقعی آن بر مردم، از جمله در حوزه دارو، تغذیه و تبادلات مالی بوده است. در حالی که مقامات جمهوری اسلامی از طریق کانالهای خاص تجارت خود را ادامه میدهند، مردم با بحران معیشتی روبهرو هستند. این تحریم های کذایی و مردم فریب در اصل برای کنترل شدید مردم و مبارزین بودە تا مسئولین و مزدوران مالی و سیاسی چون مردم بیشترین آسیب را از این محدودیتها خوردە اند و همزمان بهانە ای بدست رژیم داد تا بنام تحریم و به بهانە تحریم بدترین شرایط را برای مردم فراهم کردە از سوی دیگر همین مردم از بسیاری از ابزارهای توسعه و امکانات رشد علمی، اقتصادی و فعالیتهای سیاسی محروم شدند.
بە هر تقدیر نهادهایی که باید حافظ حقوق بشر، صلح و عدالت باشند، یا در سکوت مطلق، یا با بازیهای ژئوپلیتیکی و یا با مماشات اقتصادی، به یکی از دلایل ماندگاری و تقویت جمهوری اسلامی تبدیل شدهاند. سازمان ملل متحد با بیعملی، سازمان سیا با سیاستهای متناقض و تاریخ پر از دخالت، و اتحادیه اروپا با نگاه سودمحور، بهطور غیرمستقیم اما مؤثر، به خیانت علیه مردم ایران دست زدهاند.
ناگفتە نماند اروپا خود در عمل به بزرگترین زندان برای فعالین سیاسی ایڕان تبدیل شده چون نە تنها نتوانستە مهرە های ارزشمند اپوزیسیون را از مرگ و ترور نجات دهد بلکه شواهدی یافت شده کە دولتهای اروپایی زمینه را حتی برای رژیم تروریست جمهوری اسلامی فراهم کرده اند.
به برخی از این ترورها اشارە میکنم:
۱. شاپور بختیار آخرین نخستوزیر دوره پهلوی
٢ . ارتشبد غلامعلی اویسی
۳. ارسلان رضایی؛ یکی از مدیران کانالهای نقد اسلام و حکومت جمهوری اسلامی
٤. عبدالرحمان قاسملو دبیرکل حزب دموکرات کردستان ایران و عبدالله قادریآذر در روز ۲۲ تیر ۱۳۶۸ (۱۳ ژوئیه ۱۹۸۹) در حالی که با نمایندگان جمهوری اسلامی دربارهٔ حل مسالمتآمیز «مسئله کردستان» و کردها بر سر میز گفتگو نشسته بودند در وین، اتریش ترور شدند.
٥. فریدون فرخزاد، خواننده و شاعر
٦. عبدالرحمان برومند رئیس هیئت اجرائی نهضت مقاومت ملی ایران
۷. بیژن فاضلی فرزند رضا فاضلی بازیگر منتقد جمهوری اسلامی
٨. صادق شرفکندی دبیرکل حزب دموکرات کردستان ایران، همایون اردلان و فتاح عبدلی نماینده حزب دموکرات و نوری دهکردی کارمند صلیب سرخ به قتل رسیدند.
۹. ابوالحسن مجتهدزاده (در سال ۱۳۶۷)
۱۰. علیاکبر قربانی (در سال ۱۳۷۱)
۱۱. فرشید علوی آبگرم (در سال ۱۳۹۷)
۱۲. مسعود مولوی (در سال ۱۳۹۸)
و افراد بسیار دیگری کە میتوان بە این لیست سیاه جنایات مشترک جمهوری اسلامی و کشورهای اروپایی اضافە نمود.