✍️ کاوه آهنگری
عقب ماندگی یعنی فقدان ” عاملیت” برای آزاد زیستن.
عقب ماندگی یعنی اینکه ” شاه”ت را بیگانه بر کرسی بنشاند، جلو چشمانت تاجگذاری بکند و بعد شروع به سرکوب، کشتار و زندانیکردن فعالان آزادیخواه بکند. عقب ماندگی یعنی اینکه بعداز اجرای سانسور و انسداد سیاسی یک دوپای انسان نما را در ماه ببینی و به یک جنبش دمکراسیخواه سکولار در گوشهای از وطنت پشت بکنی و پشتههای ساخته شده از کشته در پیرامون ایران را حفاظت از ” تمامیت ارضی” تعریف کنی و به مبارزین واقعی و میدانی بگویی ” تجزیه طلب” و حتی یک قدم برای گفتگو با آنها برنداری.
عقب ماندگی یعنی اینکه نتوانی حتی یک قدم به جلو برداری، یک ذره به عاملیت خودت فکر بکنی و یکبار دیگر برای زدودن رژیم ضدبشری خامنهای به بیگانه متوسل و دستبوس یک رفاهزادهی نالایق بشوی و جنبش رهاییبخش ایران و خون ریخته شده هزاران هزار جوان بر کف خیابانها را فراموش کنی و در جهت افتراق و پراکندگی جنبش و همدلی سراسری ایرانیان گام برداری و به فکر موشک زدن به کوردستان و تفریس و تغییر دموگرافی بلوچستان باشی آنهم از طریق پس ماندههای همین رژیمی که شبانهروز در حال کشتار مردم است.
عقب ماندگی یعنی به جای اینکه عامل کشتار مردم ایران را خامنهای و مزدورانش بدانی، یقیه مهاجران بدبخت افغانستانی را بگیری و نقشه برای سلاخیکردن آنها بکشی.
عقبماندگی یعنی اینکه بعداز گذشت چهار دهه از انقلاب ٥٧، که برای اولین بار جنبش آزادیخواهی در میان ایرانیان سراسری میگردد، این درد مشترک توسط تمامیتخواهان و انحصارطلبیاشان در خارج از کشور به سطح فحش و در داخل به سطح شعار تقلیل پیدا بکند.
عقبماندگی یعنی اینکه پس از ٤٧ سال، هنوز وقت نداشته باشی تا به یک آسیب شناسی علمی و راهبردی برای درمان این درد (پراکندگی) فکر کرده و اقدامی بکنی.
عقب ماندگی یعنی به کاربردن مفاهیم و واژهها بهشیوهای نادرست و در جای غلط. عقب ماندگی یعنی نه تنها در این مسیر، دردی که درمان آن یک ” همبستگی سراسری” است، فقط به فکر خودت باشی و هر آنکه ” جاوید شاه” نمیگوید را ”دیگری” تعریف کنی.
اگر این عقبماندگی نباشد! پس چیست؟ و اگر ناشی از یک #بحرانمعرفتی عمیق نباشد که تاروپود فکری به اصطلاح سیاسیون را فراگرفته و به همین دلیل هم نتوانستهاند برای حل #بحرانرهبری در ٤٧ سال گذشته راه چارهای بیابند، پس ناشی از چیست؟
پرزیدنت ترامپ، ما را بهتر شناخته و به همین دلیل هم از ” رهبران میدانی” در داخل میگوید.
عقبماندگی یعنی جستن آزادی در دستان و زبان ”دیگری” و فراموش کردن عاملیت ”خود”.
