✍️ هئیت مدیره شبکه ندای زاگرس
زاگرس فقط یک رشتهکوه نیست؛ زاگرس، تاریخ زندهی مردمانی است که قرنها در دامنههایش زیستهاند، رنج کشیدهاند، ایستادهاند و فرهنگ ساختهاند.
زاگرسنشینان، با همهی تنوع زبانی و محلیشان، شاخههای یک درخت کهن هستند؛ درختی که ریشههایش در خاک مشترک، درد مشترک و آرزوی مشترک فرو رفته است.
آنچه امروز ما را تهدید میکند، تفاوتهای فرهنگی یا زبانی نیست؛ بلکه سیاست تفرقه است. قدرتهایی که از ناتوانی مردم میترسند، همیشه تلاش کردهاند زاگرسنشینان را به دستههای جدا از هم تبدیل کنند، تا هر کدام تنها بماند و هیچکدام نتواند مطالبهگر باشد.
اما تاریخ نشان داده است که هر زمان مردم این منطقه دست در دست هم بدهند، هیچ نیرویی نمی تواند آنها را کنار بگذارد.
زاگرسنشین بودن یعنی شریک بودن در یک سرنوشت:
سرنوشت محرومیت، نادیدهگرفتهشدن، و در عین حال، سرنوشت مقاومت و شرافت.
روستایی در ایلام، شهری در کرمانشاه، یا کوهستانی در لرستان، یک بازارچه در سنندج، جنگل های بختیاری، یادبودهای بوکان و … همه و همه از یک چرخه رنج میگویند و همه یک خواسته دارند:
زندگی با کرامت، عدالت و اختیار.
امروز زمان آن است که بجای نگاه از بالا به تفاوتها، از درون به پیوندها نگاه کنیم. اتحاد زاگرسنشینان نه علیه کسی، بلکه برای خودمان است؛ برای آیندهای که در آن هیچ کودک زاگرسنشین احساس حاشیهنشینی نکند و هیچ صدایی بهخاطر لهجهاش خاموش نشود.
ما نیاز به سروری و دستورات فرادستی نداریم
ما خودمان تصمیم گیر خودمان باشیم
ما بهتر از شما مرکز گرایان، توان اداره سرزمین خویش داریم.
زاگرس وقتی نیرومند است که یکپارچه باشد.
مردم زاگرس، وقتی کنار هم باشند، توان آن را دارند که تاریخ را جابهجا کنند.
